Veda | Ferhat Metehan

Uzun zamandır yazmadım. Daha doğrusu yazamadım. Yazacak bir şeyler mi bulamadım, ilham kaybına mı uğradım, yoksa sıkıldım mı? Her nedense yazamadım işte. Instagram’da kısa cümleler kurmak kolay geldi belki de. Ya da insanların uzun yazıları okumaya vakti olmadığı gibi, benim de uzun uzun yazmaya vaktim olmadı.

Ta ki geçenlerde okuduğum bir metinde; ‘Tutku varsa adı veda, yoksa ayrılık olur’ kelimeleri son yazımın tutku üzerine olduğunu hatırlatana kadar. Ta ki çevremde çok fazla ayrılık yaşayan, çok fazla veda etmeyi düşünen insan görmeye başlayana kadar.

Veda ve ayrılık… İçinde hiçlik barındıran iki kelime… Öyle anlar olur ki, tutku ile bağlı olduğunuz her şeyden vazgeçersiniz. Yorgunluk bıkkınlık, kırgınlık, kavga, gürültü… Adı her neyse sizi uzaklaştırır tutku ile bağlı olduklarınızdan. İşte bu anda bir karar vermek gerekir. Adı ister veda olsun ister ayrılık, koparır atarsınız hayatınızın bir parçasını uzaklara…

‘Tutku varsa veda, yoksa ayrılık’ mıdır? Çok saçma ama üzerine kafa yordum. Veda veya ayrılık, eni konu bir son işte, farkı ne, diye… Benim gibi bu yaştan sonra, çakma filozofluğa soyunursanız, siz de birçok kişi için gereksiz olan bu ayrıntıya takarsınız.

Bana göre ayrılık her zaman bir son içermeyen, sonunda bir geri dönüş, kavuşma olan yaşamdaki kopukluklardır. Veda ise tutku ne kadar kuvvetli olursa olsun, artık zorluklar ve engellerle mücadele edilememesinin acı sonudur. Geri dönüş yoktur… Ayrılınca hasret, veda edince acı vardır.

Tutkuyla bağlandığınız bir iş, bazen bir eştir. Bazen bir sevgili, bazen imkansız bir aşktır. Tutkunuz ne kadar kuvvetli olursa olsun, bu bağlılığınız size ayrılıktan daha fazla acı vermeye başladığında veda edersiniz.

Konfüçyüs’ün bir sözü vardır aklımda kalan; ‘Bir kelime kararını, bir duygu hayatını değiştirir.’ Ne güzel demiş ama düşünür. Bazen yorulursun, kırılırsın, ezilirsin, çıkmaza girersin ve bir çıkış yolu ararsın. Karanlıklar içinde bir ışık ararsın. Belki bir kelimedir aradığın, belki seni düz yola çıkaracak bir el. Gözler kör, kulaklar sağır, kalpler taş olduğunda bulduğun ışığın, duyduğun lafların, seni yakan tutkunun da anlamı yoktur artık. Geriye bir koca veda ve anılar kalır.

Vedalardan uzak, tutkularla yanan bir hayatınız olması dileğiyle…

Aşk, sevgi ve tutku ile kalın…